อุบลราชธานี ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

Ubon Ratchathani Directory Information - Links

อุบลราชธานี เป็นเมืองใหญ่ริมฝั่งแม่น้ำมูล ที่มีประวัติความเป็นมากว่า 200 ปี เล่ากันว่า ท้าวคำผง ท้าวทิศพรหม และท้าวคำบุตร พระวอ พระตา หนีภัยสงครามจากพระเจ้าสิริบุญสาร เจ้าแห่งนคร เวียงจันทน์เจ้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารของพระเจ้าตากสินมหาราชและต่อมาได้สร้างเมืองขึ้นที่บริเวณดงอู่ผึ้ง ใกล้กับแม่น้ำมูล ครั้นพ.ศ. 2323 พระเจ้าตากสินมหาราชได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้พระยาราชสุภาวดี เชิญตราพระราชสีห์มาพระราชทานนามเมืองว่า “อุบลราชธานี” ทรงให้ท้าวคำผงเป็นเจ้าเมืองคนแรกซึ่งต่อมาได้พระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น “พระปทุมวงศา” เมืองอุบลราชธานีมีเจ้าเมืองสืบกันมาถึง 4 คน ตราบจนถึงปีพ.ศ. 2425 จึงได้มีการแต่งตั้งข้าหลวงและผู้ว่าราชการจังหวัดมาปกครองดูแลจนถึงทุกวันนี้

อุบลราชธานีตั้งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง อยู่ห่างจากกรุงเทพฯ เป็นระยะทาง 629 กิโลเมตร สภาพภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นที่ราบสูงและภูเขา มีแม่น้ำมูลไหลผ่านตอนกลางของพื้นที่ และมีหน้าผาหินทรายบริเวณชายฝั่งแม่น้ำโขงอันเป็นเส้นกั้นพรมแดนระหว่างประเทศไทยและลาว

จังหวัดอุบลราชธานี มีพื้นที่ประมาณ 15,744 ตารางกิโลเมตร แบ่งการปกครองออกเป็น 20 อำเภอ และ 5 กิ่งอำเภอ ได้แก่ อำเภอเมืองอุบลราชธานี วารินชำราบ เดชอุดม บุณฑริก นาจะหลวย น้ำยืน พิบูลมังสาหาร โขงเจียม ศรีเมืองใหม่ ตระการพืชผล เขมราฐ ม่วงสามสิบ เขื่องใน กุดข้าวปุ้น ตาลสุม โพธิ์ไทร สำโรง สิรินธร ดอนมดแดง ทุ่งศรีอุดม กิ่งอำเภอนาเยีย กิ่งอำเภอนาตาล กิ่งอำเภอเหล่าเสือโก้ก กิ่งอำเภอสว่างวีระวงศ์และกิ่งอำเภอน้ำขุ่น

Ubon Ratchathani has been a well established community for hundreds of years. Relatively unknown to the most tourists, the province boasts a number of natural wonders, cultural and historical attractions, national parks, silk producing shops, etc. The province is renowned for its strong Buddhist tradition, particularly the practice of forest-dwelling monks and the ancient Buddhist temples, which can still be seen throughout the province today. A gateway to Laos, Ubon Ratchathani is bordered to the east by the Mekong River and Laos, to the south by Cambodia, to the west by Yasothon and Sisaket Provinces and to the north by Amnat Charoen Province. The provincial capital is approximately 630 kilometers northeast of Bangkok.

The province is unique in its folk culture, which is expressed in the indigenous cuisine, handicrafts, such as silk and cotton products, basketry, and bronze-ware, and traditional events such as the Candle festival held every July. There are natural beauties and historical sites including the 4,000 years old rock formation, prehistoric rock paintings, national parks, waterfalls, and the two-colored river, etc.

The Past Since the 10th century, Ubon Ratchathani, or simply Ubon, was part of the Khmer Empire until the Kingdom of Ayutthaya conquered it. Towards the end of the 18th century, Laotians immigrated to the northern banks of the Mun River and founded the provincial capital. The Laotian influence is evident in the architectural structure of some of the city's religious buildings. This incident was told in the provincial seal which features a pond with a lotus flower and leaves in a circular frame. It symbolizes the ancient community of the people who fled the massacre of King Siriboonsarn of Vientiane and came to settle in Nong Bua Lam Phu Province in 1779 during the reign of King Thonburi. This community was established as a province with the name Ubon Ratchathani Srivanalai in 1792 during the reign of King Rama I, the first king of the Chakri Dynasty.

During the reign of King Rama V, Ubon Ratchathani was annexed to Lao Kao town. Later in 1899, the area was under the supervision of Northeastern Monthon, with Ubon Ratchathani serving as an administrative hub. In 1900, the name was changed to Monthon I-San. When the Monthon system was abolished, the city has become Ubon Ratchathani province. During the Vietnam War, Ubon encountered expansive growth due to its proximity to an American air base.